+ جریمه!

جریمه شدم یا به عبارتی خودمو تنبیه کردم! چون که یادم بمونه:-          "نه" رو باید به موقع گفت! -          گفتن "نه" خیلی راحت تر از "بله" میتونه باشه!-          با یک "بله"  گفتن دوستم نخواهند داشت!-          "بله"ای که ته اش برای دوست داشته شدنه فقط آدمو ضعیف ترمی­کنه! حالا این بله به هر چی می خواد باشه!-          اصلا گور بابای دوست داشتن این طوری!-          قبل از گفتن بله یا نه حداقل یه کم میشه فکر کرد، یعنی "فکر کرد"!-          دوستی، معرفت و خیر خواهی کیلو چنده؟!...-          بعضی وقتا دادن پول به بعضیا مثل این میمونه که بین دیدن پیوسته اون و گم شدن اون، یکی رو انتخاب کنی چون ممکنه دیگه برنگرده!! باید پولیو بهش داد که ارزششو داشته باشه! بیشتر از اندازش خرج کردن دیونگیه!-          همیشه استثنا وجود داره! این موارد هم برای استثنا هاست! -          برای همین استثنا هاست که باید عکس العملهای استثنایی تری هم بروز داد! و راحتترینش نه گفتنه!-          من بازیگر زندگی خودم هستم و نه بازیگر فیلمهای بقیه! کارگردانی فیلم من با خودمه!-          فکر کردن و بافتن بسه دیگه و ... تعطیل 
نویسنده : ماهی ; ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱/٢٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک


+ سال نو مبارک

خداوندا در این سالی که در پیش است
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای؛ لیکن
در آغاز طلوع روشن سالی؛ که می آید
کمک کن تا رها سازم ز خود
من کوله بار یک هزار و سیصد و افسوس
هزار و سیصد و اندوه
خدایا مهربانم کن
تو چشمان مرا با نور خود بگشا
تو لبخند رضایت را عطایم کن
بفهمان زندگی زیباست
خداوندا ؛ تو راه سبز ایمان را نشانم ده
تو نیکی پیشه ام فرما
که راه حق را صبورانه بپیمایم
و هرگز من نباشم از زیانکاران
رفیقا ؛ مهربانا ؛ عاشقم فرما
مرا در شط پر مهر گذشتت ؛ شست و شویم ده
تو پاکم کن ؛ قرارم ده
کریما ؛ دست های گرم و لبخندی عطایم کن
تو ای نزدیک تر از من به من
اینک مرا دریاب پناهم ده
عزیزا ؛ مهرابانا
تو ذکرت را عطایم کن
که با یادت دلم آرامش یابد
حبیبا قدردان خوبی ام فرما
تو گرداننده دل ها و چشمانم
تو ای تدبیر بر هر روز و هر شام
تو چرخاننده احوال این دنیا
بگردان حال من را سوی آن حالی که می دانی
تو آرامش عطایم کن
تو ای آموزگار پاک خوبی ها
تو راه مهرورزی را نشانم ده
بگیر این دست تنهای مرا در دست پر مهرت
طبیبا ؛ ای که نامت مرهم دردم
شفایی مرحمت فرما
تو را می خوانمت اینک
اجابت کن مرا ای منتهای راه رهجویان
تو بر مینای این هستی
رضا بودن عطایم کن
که من همراه هر سختی
بجویم گوهر پنهان و زیبای گشایش را
خدایا مزه پاک عطش را بر لبان تشنه ام بنشان
بنوشان جرعه ای از آن طهور ناب روحانی
مرا مست می جام حضورت کن
برای محو تاریکی بسوزان جهل من را
شعله ام گردان
مرا در این سینه سودا وین سرمای پر سوز و سکوت
سایه های سرد یاری کن
و با تدبیر پر مهرت
سحرگاهان سروش سبز سیمای سعادت ساز ساقی
هدیه ام فرما
خداوندا
نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای اما
برای مردمان خوب این وادی
عطا فرما
هزاران امید و آگاهی و بهروزی و لبخند زیبا را.
نویسنده : ماهی ; ساعت ٩:۱٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۱/۱
تگ ها:
comment نظرات () لینک