نه بسته ام به کس دل    

نه بسته کس به من دل

چو تخته پاره برموج        

رها،رها،رها، من

زمن هر آنکه او دور        

چو دل به سينه نزديک

به من هر آنکه نزديک     

 از او جدا جدا من

نه چشم دل به سويی    

نه باده در سبويی

که تر کنم گلويی           

به ياد آشنا من

ستاره ها نهفته            

در آسمان ابری

دلم گرفته ای دوست     

هوای گريه با من...!