من می خوام ابر باشم

هر جا که خواستم ببارم

یادگاری بوی بارون بزارم

گلای وحشی رو رامشون کنم

از بیابون بیارم تو خونه هامون بکارم

نمی خوام من گون پیر بشم

خشک و تنها زمین گیر بشم

نکنه روزی بیادش که من از

من و تو ما شدنا سیر بشم

نمی خوام حسرت پرواز تو نگام

قطره اشکی بشه تو گونه هام

این همه شوق واسه پرواز تو سرم

آسمون آبی هم دورو برم

پشت پنجره نیگام به آسمون

دل میگه ایا برم آیا نرم؟