شب که می رسد از کناره ها گریه می کنم با ستاره ها

وای اگر شبی ز آستین جان برنیاورم دست چاره ها

همچو خاموشان، بسته ام زبان حرف من بخوان از اشاره ها

ما ز اسب و اصل افتاده ایم ما پیاده ایم ای سواره ها

ای نهیب غم ،آتشم مزن خرمنم مسوز از شراره ها

ما ز اسب و اصل افتاده ایم

                            ما پیاده ایم ای سواره ها