ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی/ وان گه برو که رستی از نیستی و هستی گر جان به تن ببینی مشغول کار او شو / هر قبله‌ای که بینی بهتر ز خودپرستی با ضعف و ناتوانی همچون نسیم خوش باش / بیماری اندر این ره بهتر ز تندرستی در مذهب طریقت خامی نشان کفر است / آری طریق دولت چالاکی است و چستی تا فضل و عقل بینی بی‌معرفت نشینی / یک نکته‌ات بگویم خود را مبین که رستی در آستان جانان از آسمان میندیش / کز اوج سربلندی افتی به خاک پستی خار ار چه جان بکاهد گل عذر آن بخواهد / سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز / ای کوته آستینان تا کی درازدستی