شکل گه گیجه شدم!

باورم نمیشه!

هر وقت هر چیو یه کم بیشتر جدی میگیرم بهش فک میکنم و تصویرش میکنم! انگار همون موقع است که سنگ قبر همون آرزوها رو آماده کردم!

این دیگه واقعا تقصیر من نبود!

واویلا از این سادگی!

واویلا! از این آدما با این دلاشون

 

دیگه باید باید باید برم سفر!

تنهای تنها یه جای دور!

شاید که حماقت تو چشام کم رنگ تر شه!